تبليغاتX
★ASTROSPACE★

★ASTROSPACE★

دنیای نجوم

سالروز مرگ ورنر هایزنبرگ (۱ فوریه ۱۹۷۶)

ورنر هایزنبرگ، فیزیکدانی آلمانی بود که به همراه ماکس بورن و پاسکال جوردن رهیافت ریاضیاتی جدیدی با عنوان صورت بندی ماتریسی مکانیک کوانتمی ابداع کردند که جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۳۲ را برایشان به ارمغان آورد. او در سال ۱۹۲۷ اصل عدم قطعیت را ارائه داد که به همراه دیگر اصول اساسی مکانیک کوانتمی، مناقشات فلسفی بسیاری را برانگیخت.

ورنر هایزنبرگ

+ نوشته شده در  سه شنبه 12 بهمن1389ساعت 17:43  توسط نیلوفر فراهانی  | 

معرفی سایت

Astronomical Art

Run by former astronomer turned illustrator and writer Mark A. Garlick, space-art.co.uk is brimming with more than 160 examples of Garlick's astronomically accurate space art. For those interested in his astronomy books, which he writes as well as illustrates, check out www.markgarlick.com. The artist accepts commissions and licenses his images for publication in books and magazines.


www.markgarlick.com

+ نوشته شده در  چهارشنبه 6 بهمن1389ساعت 15:23  توسط نیلوفر فراهانی  | 

انتشار اسناد بشقاب پرنده‌ها پس از 60 سال

مخفي كاري چرچيل درباره يوفوها

رشيوهاي ملي انگليس به تازگي سندي را در خصوص بيگانگان فضايي كه به مدت بيش از 60 سال به دستور وينستون چرچيل، نخست وزير انگليس در زمان جنگ جهاني دوم محرمانه نگه داشته بودند را منتشر كردند.

به گزارش خبرگزاري مهر، اين اسناد نشان مي دهد كه وينستون چرچيل نخست وزير انگليس در زمان جنگ جهاني دوم احتمال وجود "يوفو" را پنهان كرده بود.

بيش از نيم قرن است كه بسياري از شهروندان انگليسي تائيد مي كنند كه اشياي اسرارآميز و حتي موجودات فضايي را در حومه هاي سرسبز انگليس ديده اند به طوري كه رويت بشقاب پرنده ها در انگليس به يك خبر عادي رسانه ها تبديل شده است.

اكنون اين اسناد منتشر شده نشان مي دهد در طول جنگ جهاني دوم تيم يك هواپيماي بمب افكن نيروي هوايي سلطتني كه بر روي سواحل شرقي كشور كمي دورتر از كانال مانش پرواز مي كرد گزارش داد كه در كنار يك شيء اسرار آميز كه بدون هيچ صدايي پرواز مي كرد قرار گرفته است.

اين ماجرا و گزارشات مشابه ديگري در يك مجموعه از اسناد وزارت دفاع انگليس گردآوري شده و به آرشيو ملي سپرده شده اند.

خلبانان نظامي انگليس در آن زمان علاقه كمي به صحبت در خصوص موضوعاتي از اين دست داشتند به ويژه اينكه تصور مي كردند چرچيل تمايلي به شنيدن درباره يوفوها ندارد.

پس از اعلام اين گزارش، چرچيل دستور داد كه تمام اين اسناد به دو دليل اصلي ترس از "تشويش اذهان عمومي" و "ايجاد تزلزل در ايمان به كليسا" محرمانه شوند.

اين دستور چرچيل را يك دانشمند كه نوه يك مقام بلند پايه در دولت آن زمان بود تائيد كرده است. اين سياستمدار در نامه اي كه براي نوه خود به جا گذاشته است فاش مي كند كه در جلسه فوق محرمانه اي كه با حضور چرچيل و آيزنهاور رئيس جمهور وقت آمريكا برگزار شده بود شركت داشته است. اين جلسه كمي پس از برخورد نزديك هواپيماي بمب افكن انگليسي و يوفو تشكيل شده بود.

"ديويد كلارك" مولف كتاب "فايلهاي يوفو" و يكي از معروفترين يوفوشناسان دنيا در اين خصوص اظهار داشت: "حتي اگر اين داستان پس از دو يا سه دست به ما رسيده باشد مي تواند حقيقت داشته باشد. مي دانيم كه چرچيل علاقه زيادي به يوفوها داشت. در حقيقت وي اولين سياستمداري بود كه دستور تجسس درباره يوفوها را به پارلمان انگليس داد."

در سال 1912 تعداد زيادي از اشياي پرنده ناشناخته اي در درياي جنوب شرقي انگليس رويت شدند. چرچيل از يك نماينده پرسيد: "آيا يك كشتي هوايي آلماني بود؟" و اين نماينده با ترديد پاسخ داد: "ظاهرا نه."

اسناد وزارت دفاع انگليس به خصوص فاش مي كنند كه 60 سال قبل اشياي اسرارآميز بسياري در انگليس رويت شده اند و به همين دليل لندن به طور جدي مسئله يوفوها را مورد بررسي قرار داد.

وزارت دفاع يك بخش ويژه "يوفو" داشت كه آن را براي ناشناخته ماندن با عنوان Sec/As 2 معرفي مي كرد.

اين اداره (حداقل به صورت رسمي) سال گذشته تعطيل شد. 18 سندي كه در روزهاي اخير منتشر شده اند در راستاي پروژه سه ساله بازكردن آرشيوهاي وزارت دفاع و آرشيوهاي ملي انگليس از حالت محرمانه خارج شده اند.

براساس گزارش ABC NEWS، در اين اسناد آمده است كه در سال 1974 بسياري از مردم درباره نور غيرقابل توضيحي در آسمان حرف مي زدند كه فرضيه پرواز يك يوفو را در آسمان ولز مطرح مي كرد.

همچنين سند ديگري كه به تازگي منتشر شده مربوط به رويت يك شيء سه گوش در "چسشاير" است. سندي مربوط به سال 1995 نيز از يك شيء نقره اي رنگ شبيه به يك بشقاب كه پرتوهاي نور را به طرف خاك ساطع مي كرد صحبت مي كند.

در اين آرشيو همچنين طراحيهايي از موجودات فضايي در اشكال و ابعاد مختلف نيز وجود دارد كه به استناد شاهدان عيني به تصوير در آمده اند.

همچنين سند ديگري مربوط به پارك كردن يك ديسك پرنده بر روي پشت بام خانه يك وزير سابق دولت انگليس به نام "مايكل هوارد" است.

در پرونده ديگري كه مربوط به سال 1995 است، يك خلبان نظامي نقل مي كند درحال نشستن روي باند فرودگاه منچستر تقريبا با يك يوفو تصادف كرده است.

همچنين يك شهروند انگليسي شهادت داده است كه يك شيء بزرگ 20 برابر يك زمين فوتبال را ديده است.

به گزارش مهر، اين اسناد نشان مي دهد كه 1996 سالي بوده است كه بيشترين گزارشات مربوط به رويت اشياي ناشناخته به ثبت رسيده اند به طوري كه در اين سال بيش از 600 نشانه از يوفوها گزارش شد.

باوجود اين نبايد از ياد برد كه سال 96 سال موفقيت بزرگ سريال تلويزيوني علمي تخيلي " X-Files" بوده است.

+ نوشته شده در  یکشنبه 17 مرداد1389ساعت 22:39  توسط محمد كيومرثي  | 

Parallel Worlds , Parallel Lives

اثبات جهان های موازی

فيزيكدانان كوانتمي دانشگاه كاليفرنيا كشف عجيبي كرده اند كه به گونه اي نشان مي دهد جسمي كه در مقابل يك فرد قرار گرفته و ديده مي شود مي تواند به صورت همزمان در جهاني موازي نيز وجود داشته باشد.

اين كشف به واسطه ذره اي كوچك و فلزي انجام گرفته است ؛ براده اي به قطر يك تار مو ، جسمي كه بسيار ريز است اما در عين حال مي توان آن را با چشم غير مسلح نيز مشاهده كرد.

دانشمندان اين ذره را در كاسه اي مخروطي و تاريك سرد كرده و تمامي هواي اطراف آن را به منظور حذف ارتعاش خارج كردند. سپس محققان ذره را مانند يك دياپازون حركت داده و مشاهده كردند ذره در زماني واحد حركت كرده و متوقف مي شود.

چگونه اين پديده را درك كنيم؟

براي درك اين پديده كه كاملا غير ممكن به نظر مي رسد ، بايد بسيار بسيار كوچك انديشيد ، حتي كوچكتر از اتمها، الكترونهايي كه به دور هسته اتم در گردشند، در آن واحد در حالتهاي چند گانه حركت مي كنند كه ثابت كردن آنها تقريبا غير ممكن است. به بيان ساده تر مي توان گفت زماني كه فردي در شهر اكلاهاما به ديدن مادر خود مي رود در جهان موازي كه ذرات اتمي وي در آن حضور دارند همان فرد در خانه مشغول تماشاي تلويزيون است.

به گفته دانشمندان شايد اين پديده كاملا غير واقعي به نظر آيد اما بر پايه علم حقيقي رخ مي دهد. بر اساس يكي از نظريه هاي فيزيكي زماني كه پديده اي در يك حالت مشاهده مي شود اين پديده جهان را به دو بخش تقسيم مي كند. نظريه چند حالتي بر اين پايه استوار است كه جهان فعلي طي مشاهده انسان متوقف شده و انسان تنها يكي از واقعيات در حال وقوع را مشاهده مي كند. براي مثال مي تواند توپ فوتبال را ببيند كه در هوا در پرواز است، اما شايد در جهان موازي اين توپ در همان لحظه سقوط كرده باشد و يا شايد اصلا فردي در آن لحظه مشغول بازي فوتبال نباشد.

بسياري از فيزيكدانان بزرگ پايه هاي علمي جهان چند حالتي را حتي اگر نتوان آن را به اثبات رساند قبول دارند. "شان كرول" از موسسه تكنولوژي كاليفرنيا يكي از اين فيزيكدانان بوده و معتقد است تا زماني كه نتوان تمدنهاي فوق پيشرفته بيگانه را تصور كرد كه پي به واقعيت اين نظريه برده اند، انسانها تحت تاثير امكان وجود جهانهاي ديگر قرار نخواهند گرفت. وي در عين حال معتقد است هرگز فردي قادر به ابداع دستگاهي نخواهد بود كه با استفاده از آن بتوان ميان اين جهانها ارتباط برقرار كرد.

درك واقعيت جهان موازي بستگي شديدي به درك انسان از زمان دارد. به گفته "كرول" ما زمان را به صورت واقعي احساس نمي كنيم، تنها شاهد گذشت آن هستيم. براي مثال گذشت زمان در هنگام يك مسابقه هيجان انگيز بسيار سريع و در سر كلاس يك درس كسل كننده كاملا كند است. يا هنگامي كه فردي تلاش دارد با تاخير در دفتر كارش حاضر نشود، دقايق براي وي با سرعتي باور نكردني مي گذرند اما چند دقيقه باقي مانده از ساعت كار به راحتي با چندين ساعت برابري مي كنند.

بازگشت به آينده

"فرد آلن ولف" از دانشمندان فيزيك كوانتم نيز معتقد است زمان به شكل يك خيابان يك طرفه به نظر مي آيد كه از گذشته به سوي حال در حركت است، اما با در نظر گرفتن نظريه هاي قابل ملاحظه اي كه در سطح كوانتمي ارائه شده اند، ذرات در آن واحد به سمت عقب و جلو در حركتند. در صورتي كه بتوانيم از بخش "جلو و عقب رفتن در آن واحد" صرف نظر كنيم، شانس درك بخشي از فيزيك را از خود گرفته ايم.

به گفته "ولف" زمان در ماشينهاي كوانتمي به صورت مستقيم حركت نمي كند بلكه حركتي زيگزاگ داشته و به همين دليل وي معتقد است امكان ساختن ماشيني كه بتواند زمان را منحرف كند، وجود دارد.

به گفته "ريچارد گات" فيزيكدان دانشگاه پرينستون "سرگئي كريكالو" فضانورد روسي كه در 6 ماموريت فضايي حضور داشته است نسبت به بقيه انسانهاي روي زمين 48/1 ثانيه جوانتر است زيرا وي در سرعتي بسيار بالا در مدار حركت كرده است و كم سن تر بودن نسبت به بقيه به معني جهش به آينده و تجربه نكردن زمان حال مشابه با ديگران است. به گفته وي از جهتي مي توان گفت اين فضانورد به سوي آينده سفر كرده و دوباره بازگشته است!

"گات" مي گويد نيوتن باور داشت زمان پديده اي جهاني است و تمامي ساعتهاي جهان به صورت يكسان حركت مي كنند. اكنون با توجه به نظريه نسبيت خصوصي اينشتين مي توان گفت سفر به آينده امكان پذير است. با در نظر گرفتن نظريه گرانش اينشتين، قوانين فيزيك از منظري كه امروز آنها را درك مي كنيم نشان مي دهند حتي سفر در زمان به سوي گذشته نيز امكانپذير است اما براي مشاهده امكان اين سفر بايد قوانين جديد فيزيكي در سطح كوانتمي فراگرفته شوند.

درك اين قوانين نيز با استفاده از ذره اي فلزي و بسيار كوچك و كاسه اي مخروطي شكل آغاز شده است. در واقع فيزيكدانان دانشگاه كاليفرنيا با ابداع خود مقياس ماشينهاي كوانتمي را به ابعاد بزرگتري تغيير دادند.

مسئله بعدي فراگرفتن چگونگي كنترل ماشينهاي كوانتمي و استفاده از آنها براي اجسام بزرگتر است. در اين صورت شايد بتوان با دستكاري تنها چند الكترون كوچك به جهان موازي دست پيدا كرد.


+ نوشته شده در  شنبه 12 تیر1389ساعت 18:35  توسط امیرحسین اخوان  | 

Astronomy Picture of the Day


Astronomy Picture of the Day
2010 May

It's been a long trip for the Martian rover Opportunity. Last week Opportunity surpassed Viking 1 as the longest running mission on Mars, now extending well over six years. Pictured above, Opportunity's tire tracks cross a nearly featureless Martian desert, emanating from a distant horizon. Landing in 2004 in Meridiani Planum, the robotic Opportunity has embarked on its longest and most dangerous trek yet, now aiming to reach large Endeavor Crater sometime next year. Endeavor, it is hoped, holds new clues to the ancient geology of Mars and whether Mars could once have harbored life

+ نوشته شده در  چهارشنبه 5 خرداد1389ساعت 15:59  توسط نیلوفر فراهانی  | 

Quick Start Guide


Quick Start Guide
to Beginner Digital Astrophotography


If you have a digital camera and want to try your hand at astrophotography, but don't really know where to start, you've come to the right weblog!

I'll try to give you a little bit of basic information here on these Quick Start web page to get you started. You'll find more on the rest of this weblog,.

You can get started taking astronomical pictures with almost any kind of camera. You'll be able to shoot beautiful twilight pictures of the Moon and planets and constellations with just a camera on a tripod.

If you have a telescope, you'll also be able to shoot the Moon, and even close-ups of craters on the Moon.

To shoot deep-sky objects like galaxies and nebulae, you will need a telescope on an equatorial mount to track the stars so you can use the long exposures required for these faint objects. You can use a computerized altazimuth mount to shoot brighter deep-sky objects, but you really need something like a German-equatorial mounting with motor drives on both axes to do any kind of serious long-exposure deep-sky astrophotography.


You can get started taking simple astrophotos, such as of constellations, with almost any kind of digital camera. A tripod helps, but you don't really even need one of those.

First lets go over some quick facts and terms about digital cameras


Shutter Speeds, Aperture, ISO


Except for the moon, the stuff we want to shoot in the night sky is pretty faint. That means we need to record as much light as we can. Cameras control the amount of light taken in a picture by two basic ways. There is a shutter that opens and lets light hit the digital sensor in the camera, and there is a variable-sized hole, called the aperture or diaphragm, in the camera lens. If we leave the shutter open longer, we record more light. If we use a larger hole, we let more light in. Nothing complicated here.

Shutter speeds run in fractions of a second, usually around 1/1,000th of a second at the shortest exposure to many seconds at the longest. Most DSLRs also have a setting called "bulb" that keeps the shutter open as long as you press the shutter button down

Aperture settings run in a crazy series of numbers like f/2.8, f/4, f/5.6, and f/8. Confusingly, the smaller the number, the larger the hole in the diaphragm. So, f/4 is a bigger hole than f/8.

Most cameras also have a way to change their "sensitivity". This is kind of a trick setting though. You can't really change the sensitivity of the sensor in the camera, but you can adjust a setting called the ISO, which is sort of like a multiplier factor. ISOs may run from 100 to 400 in simple cameras, or up to 800, 1600 or 3200 in more expensive cameras. The higher the ISO number, the brighter the resulting image will be. Unfortunately, the noise, or grain, gets worse at the higher ISOs, but we won't worry about that for now.

To get started, you will have to figure out how to get your camera to use as long a shutter speed as possible, at as wide an aperture as possible, and at as high an ISO as possible. Unfortunately, you may have to read the manual to learn how to do this. Sorry. Your other option is to just dig around in the camera's menus looking for these settings, but sometimes they can be hard to find and not labeled very clearly.

Set the camera on manual exposure if it has that setting. Then set the lens to its widest opening, usually f/2.8. Set the ISO to the highest it will go, usually 400 for simple point and shoot cameras. If the camera doesn't have a manual exposure setting, set it to night mode

About focus,white balance and the rest of the introduction topics,come back later
+ نوشته شده در  سه شنبه 28 اردیبهشت1389ساعت 16:46  توسط نیلوفر فراهانی  |